February 2011
13 posts
Τα άνθη του κακού
Ν’ ανακαλώ την άνοιξη με τη θέλησή μου, Ν’ αντλώ απ’ την καρδιά μου ήλιο, και να κάνω Με τις καυτές μου σκέψεις μια χλιαρή αχλύ.
Αναμένω έμπνευση
Όλα άρχισαν κάπως να πυκνώνουν… δεν θέλω να απολογούμαι, αλλά ούτε να μιλώ. Τις περισσότρες φορές δεν θέλω καν να ακούω. Τι κουτή! Νόμιζα ότι ήταν δυνατόν να κρύβομαι στην απραξία και να προβάλω ενδιαφέρον… Τα μάτια κουρασμένα, απογοητευμένη που δεν κατάφερα να πείσω κανέναν, θα επιστρέψω στο χόμπι μου μέχρι να περάσει το 8ωρο.
πρωινές προτάσεις (α)διεξόδου
όλα στο πρόγραμμα
Μια απλή επίσκεψη στην τουαλέτα εκκίνηση για μεγάλες στιγμές μόδας. Αναρωτιέμαι γιατί ήθελα να την μοιραστώ; Ίσως το κινέζικο φουλάρι πρόδωσε τις σκέψεις μου…
Einsicht
βλέπω κόκκινο
Δυσκολεύομαι με τα ελληνικά στο πληκτρολόγιο, πιο πολύ με τη αδιαφορία μου απέναντι στα τρεχούμενα εν Ελλάδι, κάνω παρόλα αυτά την έξυπνη με την ελπίδα ότι η ξενιτιά είναι δικαιολογία για την άγνοιά μου.
Πού' ναι τα χρόνια...
…
33 χρονών. Κάπου ανάμεσα στο υπεύθυνη ενήλικας και τι θα γίνω όταν μεγαλώσω. Στο γραφείο με σακκάκι και μαζεμένα τα μαλλιά κοιτώ την οθόνη και ξεχνώ να βλέπω ό,τι ονειρεύομαι παρά μόνο στα διαλείμματα εργασίας. Αργόσχολη λοιπόν. Έτσι με φανταζόμουν δημιουργική power woman, και καλά, όταν αναπολούσα το μέλλον μου, τέλεια προσχεδιασμένη φυγή, για να καταλήξω χαμένη στη καθημερινότητα,...
